ทิพย์โนราห์ พันดาว
ล่องเรือไอ เลียบคลอง สองฝากฝั่ง
แลสะพรั่ง เรือนลิ่ว เป็นทิวแถว
เรือนริมน้ำ เรียงราย ร่ายเป็นแนว
กระไอแพรว กลิ่นอาย สายตะวัน.......
เรือเทียบท่า บ้านน้อง ที่ปองรัก
ค่อยผ่อนพัก คลายร้อน ได้ผ่อนผัน
เห็นแต่เรือน คนดี ใยหนีกัน
ของกำนัล มีฝาก จากหัวใจ......
ถึงไม่แพง สูงค่า ราคาเลิศ
แต่ก็เชิด ใจชื่น ยามยื่นให้
หวังเพียงรอย ยิ้มบาง ไว้กลางใจ
ถึงหทัย ไม่ชื่น มิฝืนเลย......
พี่คนเรือ หน้าดำ คล้ำเหงื่อกร้าน
แถมไร้บ้าน พักพิง น้องหญิงเอ๋ย
ถึงรูปชั่ว รักนาง ไม่จางเลย
โถทรามเชย อย่างอน มัวซ่อนตน...
ล่องเรือไอ ผ่านเลื่อน หลายเรือนนัก
ไม่นึกรัก สาวใด ในสักหน
ผ่านเรือนน้อ
1030
5
0
หน้าส่วนตัว
