ม่านหมอกหล่นเป็นฝอยลอยละลิ่ว สัมผัสผิวเย็นเฉียบยะเยือกหนาว ลมหนาวเยือนสายฝนผ่านดั่งทุกคราว ทุกย่างก้าวเหยียบย่ำน้ำค้างพรม และทุกครั้งที่ลมหนาวพัดผ่าน ละอองม่านหมอกปลิวหล่นทับถม มวลดอกไม้โชยกลิ่มกลางแรงลม เปิดอารมณ์ชมชิดคิดถึงใคร ความรู้สึกโหยหาอ้อมอกอุ่น เกิดว้าวุ่นครุ่นคิดจิตหวั่นไหว ฝากถ้อยคำเอื้อยเอ่ยคนแดนไกล รู้บ้างไหมใจหนึ่งซึ่งอาวรณ์ รักเสมอแม้ไม่เจอยังคิดถึง ห้วงคำนึงตรึงติดมิถอดถอน อยากบอกว่าห่วงหาและอาทร เหมือนครั้งก่อนตอนพบสบสายตา