หน้าส่วนตัว
บทสุดท้ายแห่ง
ฉันและเธอ
ฝากบอกเธอคนไกล..ฉันไปแล้ว
ไปให้ลับตาแวว..เคยวาบฝัน
ไปให้พ้น ...คนอย่างเธอ..เผลอรำพัน
จะหาความจริงใจนั้น....มันไม่มี
.. ดึกคงเหงา เร้าวิญญาณ์ ทุกคราเห็น
ที่ซ่อนเร้น....หลบหน้า...คราคิดหนี
ก็เมื่อรัก...ที่ให้...ความไยดี
มันไม่มีค่าเลยที่เอ่ยมา
ยังจดจำ วันที่ให้...ใสต่อกัน
ยังจดถ้อย ทุกคำนั้น..ที่สรรค์ค่า
บัดนี้ถ้อย ร้อยเป็นดวง..ร่วงน้ำตา
ที่มารยา..นั้นคงจบ...อย่าพบวอน
สุดเสียใจ..เหลือกระไร..ใจหนอคน
ซึ่งสับสน...ยังมาซ้ำ..
1020
17
1
