เชษฐภัทร
เห็นกิ่งต้นชงโคโล้ลมเล่น
แดดยามเย็นทอไล้จูบใบหญ้า
กลิ่นลมอุ่นละมุนอ่อนก่อนกุมภา
เป็นสัญญาณขานว่าต้องลากัน
กว่าลำต้นชงโคจะโตได้
จนผลิก้านดอกใบให้ลือลั่น
ต้องพากเพียรเขียนอ่านอยู่นานวัน
กว่าจะถึงฝั่งฝันวันสวยงาม
เริ่มปีหนึ่งเธอสวมรองเท้าขาว
ทุกย่างก้าวกังขาฝ่าขวากหนาม
มากภาระแบกรับกับนิยาม
สืบทอดนาม จามจุรี ศรีจุฬา
ขึ้นปีสองชงโคน้อยค่อยสดชื่น
เริ่มรู้อ่อนผ่อนยืนขืนลมกล้า
เริ่มรู้ -หยัด- รู้ -อยู่- สู้มายา
เริ่มเรียนรู้ฤทธาเทวาลัย
ขึ้นปีสามต้นชงโคก็แตกกิ่ง
ให้ผู้คนพักพิงอิงอาศัย
ทั้งผลิดอกออกช่อล้อลมไกว
เทวาลัยจึงสวยด้วยสองมือ
ขึ้นปีสี่ชงโคโตเต็มที่
ด้วยคุณธรรมความด
9051
4
0
หน้าส่วนตัว
