ความเศร้ามากมายเข้าถาโถม คำปลอบประโลมก็ห่างหาย มีผู้คนมากมายรอบ ๆ กาย แต่ทำไมถึงเดียวดาย เพียงลำพัง ความเงียบเหงาใยเข้ามาแทนที่ สิ่งเคยมี เหลือไว้เพียงความหลัง ความทุกข์โศก มาพร้อมคำไม่ จีรัง สูญเสียทุกอย่าง ดั่งจะขาดใจ พนะจันทร์ที่เคยสวยแปรเปลี่ยนมาเป็นเศร้า ความปวดร้าวมาพร้อมความหวั่นไหว ไขว่คว้าหาสิ่งมาทดแทนกับการสุญเสียไป จนเหนื่อยล้าแทบสิ้นใจลงกลางทาง พระจันทร์เศร้า เจ้าขา อย่างร้องไห้ ทะเลใจยังคงอยู่ ขอเคียงข้าง พระจันทร์เศร้า เจ้าขา อย่าอ้างว้าง ยังมีคนหนึ่งขอร่วมทางยามเหนื่อยใจ