หน้าส่วนตัว
ครูรับศิษย์ ลงเรือ เพื่อไปส่ง
ศิษย์นั่งลง เต็มลำ น้ำเชี่ยวไหล
คอยดูแล สอนสั่ง ระวังภัย
พายเรือไป เต็มความหวัง สู่ฝั่งชล
ในระหว่าง เดินทาง กลางอรรณพ
ปัญหาพบ มากมาย หลายเหตุผล
ศิษย์หลายคน อยู่ไม่สุข บ้างซุกซน
บ้างพลัดหล่น ลงไป ในวารี
ครูเสียใจ มิอาจช่วย ด้วยความรัก
ปัญหาหนัก เรียกมาพบ เธอหลบหนี
คว้าไม่ทัน จมหาย สายนที
จำได้ดี ยังคิดถึง คนึงนาน
130327
10
0
