นายธนา
ย้อนเวลากลับไปหลายปีก่อน
ครั้งยังนอนในเปลฟังเห่กล่อม
แม่คอยปัดริ้นไรไม่ให้ตอม
พ่อเฝ้าหอมเฝ้ากอดจนแก้มชา
จนวันนี้ผ่านมายี่สิบเอ็ดหนาว
หลากเรื่องราวเวียนผ่านการศึกษา
ได้เติบใหญ่เรียนรู้พรูปัญญา
ตามคำสอนสั่งมาว่าตั้งใจ
หวังสานฝันของพ่อและของแม่
ไม่ย้อมแพ้แม้เหน็ดเหนื่อยยังสู้ไหว
เพราะมีพ่อและมีแม่เป็นแรงใจ
ให้มุ่งมั่นต่อไปที่ใจรอ
ถึงหนทางว่างเปล่าเส้นทางเปลี่ยว
จะแลเหลียวหาใครที่ไหนหนอ
พอหันหลังกลับไปยังมีพ่อ
แม่ก็รอคอยมอบปลอบหัวใจ
อาจมีบ้างบางครั้งรู้สึกท้อ
แต่เห็นเหงื่อของพ่อท้อไม่ได้
แม่ก็เหนื่อยทำงานอยู่เรื่อยไป
เพื่อส่งเงินมาให้ใช้ให้ได้เร
2036
7
0
หน้าส่วนตัว
