อีกาไร้รัก
...ท้องฟ้านั้นดูมืดสลัว
ดูน่ากลัวดุจปีศาจร้าย
ดูทมึนและอันตราย
น่าพรีงพรายดูครั่มคร้าน ไร้แสงเงา
...แต่ตัวฉันต้องผันผ่าน
เพราะมีความต้องรีบไปแจ้งไข
และเป็นห่วงคนห่างไกล
ว่าเป็นไงสุขสบายดีหรือเปล่า
...อันฉันจะเป้นไงฉันไม่สน
กลัวแต่คนที่ฉันรัก
จะได้อันตราย หรืออย่างไร
ว่าดวงใจของฉัน ยังอยู่ดี
...จิตใจนั้นไปเร็วปานสายฟ้า
แต่ดวงตาใกล้จะปิดมองไม่เห้น
มันช่างเป็นความลำบากและลำเค็ญ
ว่าเมื่อไหร่จะถึงจุดหมาย ซักเสียที
...สายฟ้าฟาดกลาง ถนน
บวกกับฝนอันหล่อลื่น
ทำให้ตัวฉันต้องล้มครืน
แต่ต้องฝืนพยุงกาย สะบักสะบอม
...มองไปที่รถ ไฟลุกท่วม
ดูสว่างบวมป่องไปเสียหมด
แต่ตัวฉันต้องอ
994
0
0
หน้าส่วนตัว
