windsaint
เหงา
เพียงดายเดียวเปลี่ยวเปล่าจนเหงาหงอย
ใจดวงน้อยคอยพบเธอที่เพ้อฝัน
แม้ผู้คนวนเวียนเปลี่ยนร้อยพัน
แต่ใจฉันนั้นเศร้าเหงาหัวใจ
หากกลางคืนขืนกายอยู่ปลายฟ้า
ใจที่ล้าถาโถมโหมเข้าใส่
ความคิดถึงจึงฝากจากส่งไป
มอบให้ใครให้นั้นนั่นคือเธอ
ใจถวิลรินโรยโดยอ่อนไหว
อยากมีใครให้รู้อยู่เสมอ
แค่มีเพียงเสียงตามสายให้หายอยากเจอ
คงไม่เก้อเพ้ออยู่ให้รู้ไป
จะมีใครได้รู้ว่าอยู่เหงา
แล้วใครเล่าเขาคิดถึงซึ้งบ้างไหม
หรือจะมีที่ควงแสนห่วงใย
หวังเอาไว้ใครคนนั้นนั่นคือเธอ
เหงาเพียงอยู่รู้บ้างอ้างว้างหรือ
ใครจะถือหรือเพียงเอียงแอบเพ้อ
อย่าถือกันนั้นแท้แค่เพื่อนเกลอ
เพราะถือเธอเธอนั่นคือขวัญใจ
923
10
0
หน้าส่วนตัว
