พิมญดา
เอาหัวใจร้อยใส่ด้ายลายผ้าปัก
แล้วสลักว่ารักเธอสีสวยใส
ผ้าเช็ดหน้าแทนคุณค่าเวลาไกล
สานสายใยให้คำนึงถึงรักเรา
เอาใจร้อยถ้อยอักษรด้วยคิดถึง
ผ้าผืนหนึ่งคงแทนค่าเวลาเหงา
หากพี่เหนื่อยก็ซับเหงื่อพี่เบาเบา
ถนอมเอานะพี่มีผืนเดียว
ร้อยผ้าสวยด้วยรอยรักสลักจิต
รอยลิขิตนิมิตหมายให้เฉลียว
ผ้าผืนน้อยร้อยฝีมือน้องเลยเชียว
พี่อย่าเที่ยวปันใจให้ใครชม
ก่อนจะส่งน้องบรรจงจูบรับผ้า
แนบอุราส่งใจห่อขอสุขสม
กลิ่นเนื้อนวลหอมติดผ้าคราพี่ชม
อย่าหลงลมสาวเมืองฟ้าบ้านนาคอย
น้องจะรอพี่กลับนามารับขัวญ
ขอพี่หวนกลับบ้านเราที่เหงาหงอย
สาวบ้านนายังรอพี่อย่างเลื่อนลอย
เอียงแก้มค
2309
10
0
หน้าส่วนตัว
