. .ตามตะวัน. .
...เสียงระฆัง...แผ่วผิว...ดั่งเพลงพลิ้ว...
...คลอลมหวิว...ผ่านไป...แล้วใจหาย...
...ห้วงอารมณ์...ห่มเหงา...ให้เศร้ากาย...
...นึกเสียดาย...วันวาร...เคยผ่านมา...
...หมู่วิหค...โผผิน...บ้างบินคู่...
...แหงนมองดู...เพียงพัก...ก็ลับผา...
...ตาวันโรย...โชยอ่อน...ก่อนลับลา...
...แสงจันทรา...จะทาบ...ขนาบคืน...
...ยามลมพัด...ซัดพลิ้ว...ให้ริ้วไหว...
...ดอกหญ้าไกว...ตามเกลียว...มิเทียวฝืน...
...ม่านราตรี...แผ่รอบ...ทั้งครอบกลืน...
...น้ำค้างคืน...เย็นยาม...จะตามทัน...
...คิดทบทวน...หวนให้...ในครั้นก่อน...
...หนุนตักนอน...ขลุ่ยเรียง...ดั่งเคียงฝัน...
...มาวันนี้...ไม่พบ...เพื่อสบจันท