วรจินดา
.....แม้จะรู้ว่ายังเป็นไปไม่ได้
แต่หัวใจกลับห่วงเสียยิ่งใหญ่
มิรู้เลยป่านฉะนี้เจ้าดวงใจ
เป็นเช่นไรไม่สบายหายหรือยัง
......ยามเมื่อคืนเจ้าโทรมาได้ยินเสียง
สดับสำเนียงที่เจ้ากระซิบสั่ง
แม้จะหลับเจ้าก็อยู่ในภวังค์
คิดถึงภาพความหลังครั้งอัมพวา
.. ...เดินตลาดริมน้ำยามใกล้ค่ำ
ใจสุขล้ำเมื่อเห็นเจ้าดูหรรษา
ยามกลางคืนลงเรือล่องคลองอัมพวา
ต่างก็พาชี้ชวนชมหิ่งห้อยงาม
........วะวาบวับราวกับดาวประดับฟ้า
ละลานตาตื่นใจน่าเกรงขาม
สุขทวีเต็มตลอดทุกโมงยาม
ณ แห่งเมืองสามน้ำนามแม่กลอง
........ณ วันนี้กลับมาจากแม่กลองแล้ว
ยังไม่แคล้วรำลึกถึงตรึงสมอง
ภาพเจ้ายิ้มระรื่นชื่นอารมณ์ปอง
เร่งเรียกร้องใจ