คืนแรมสามค่ำหน้าร้อน
จะเป็นอยู่อย่างผู้กล้าได้อย่างไร
ในเมื่อใจเจ้าเอย ไม่เคยกล้า
ได้เพียงพบ สบเพียงแต่แค่หางตา
ก็ปั่นป่วนยวนอุรา ไม่กล้าใจ
ได้ยลยิ้ม ยิ้มเดียวนั้นก็ฝันถึง
เหมือนเคยรัก รักเคยซึ้งถึงไหนๆ
หนึ่งฝันผ่าน ผ่านไปแล้วไม่แล้วไป
รุมร้อนไฟ ไฟจากฝันมันตรึงตรา
เนื่องเนาฝันว่าได้แอบโอบแนบชิด
ยังหวามจิต คิดไปโดยใจโหยหา
ไม่อยากเลยไม่อยากตื่นฟื้นขึ้นมา
แต่ข่มตา หลับไม่ลงคงเรื่องยาว
...
แสงสุดท้ายก่อนดาวดวงจะล่วงลับ
อยากฝากกับดาวดวงในห้วงหาว
ก่อนราตรี จะจบลับดับเรื่องราว
ของเดือนดาวที่ดาษดื่นผืนฟ้าดำ
ใกล้รุ่งรางสว่างเรื่อเมื
หน้าส่วนตัว
1397
1
0
