วันพรุ่ง รุ่งราง บนทางเดิน
คนเรา เผชิญ สิ่งไม่เที่ยง
อย่าโทษ สรวงสวรรค์ ว่าลำเอียง
ขอเพียง สติเรา เป็นเงาใจ
อาจสุข อาจทุกข์ รุกเข้ามา
ความจริง ต้องกล้า สู้เข้าไว้
ยอมรับ ในสิ่ง ที่เป็นไป
เตรียมตัว เตรียมใจ ไม่อ่อนแอ
พบวิธี ที่จะยืน ก็ตอนล้ม
สัมผัส สายลม ที่พ่ายแพ้
ปะหน้า พัดพา ชาดวงแด
เพียงแค่ รู้คิด จิตเดินตาม
จุดเปลี่ยน เวียนว่าย ในโลกนี้
แพ้ทาง เสี้ยวซี่ อย่ามองข้าม
เตรียมจิต เตรียมใจ ทุกครู่ยาม
ตามบท กฎแห่