จงประจักษ์ อักขรา ภาษาสรรค์ ย่อมมีแบ่ง แห่งชนชั้น ครั้นขานไข เป็นสมบัติ วัฒน ธรรมประไพ ราชาศัพท์ กับคำไพร่ ใช้ต่างกัน วรรณศิลป์ กลิ่นลำนำ ล้ำเสนาะ จะไพเราะ เพราะคำทาส อาตม์นึกขัน ปวงกวี มีสง่า เพราะฐานันดร์ ส่งให้ปัญ- ญาทราบซึ้ง ถึงกลกานท์ ศักดินา บรรดายศ ปรากฎอยู่ เป็นเกียรติชู คู่ตระกูล ถึงรุ่นหลาน หายากไซร้ คนใฝ่หา ความสามานย์ ย่อมหวังลาภ ศฤงคาร กันทุกตน อติเต อันเตร่แต่ คิดแก้กลอน เขลาแง่งอน ข้อนแคะว่า อย่าไปสน ใครถวิล ดูหมิ่นชั้น ปัญญาชน ย่อมเหมือนพ่น ซึ่งน้ำลาย ใส่ฟ้าเอย
1601
0
0
หน้าส่วนตัว
