หน้าส่วนตัว
พิการกายบ่ายหน้า ขอทาน
มือประนมกราบกราน ปากร้อง
ชะตาบ่เป็นพาน ทองส่ง สุขเอย
ทนอยู่เพียงเติมท้อง อิ่มได้ พอสม
ศักดิ์ศรีใดห่อไว้ ลับตา
หาใช่หมดดีมา อวดอ้าง
ไยจึงใส่ครหา ใครต่าง คือคน
เพียงเผื่อแผ่กันบ้าง อยู่ได้ร่วมดิน
สังขารยังไม่ไร้ ดับลม
กลับอยู่ทุกข์ระทม ร่ำไห้
ดินกลบเมื่อใดสม ใจอยาก
ถึงแก่กรรมจบได้ หมดสิ้นกงกรรม
691
2
0
