ยามฟุ้งซ่านปานโซ่มาตรึงตรวน ยามเรรวนเหมือนเชือกมาผูกรัด ยามย่ำแย่คล้ายมีแส้คอยตวัด ยามข้องขัดดุจสนด้ายในเรือโคลง ทุกข์ภายนอกตอกย้ำยามขัดสน ทุกข์กมลซ้ำเติมจนสุดโต่ง ทุกข์ในทรัพย์มากมายได้เพราะโกง ทุกข์จะโล่งโปร่งใจได้เพราะบุญ สุขภายนอกได้มาแค่ฉาบฉวย สุขภายในอำนวยช่วยนำหนุน สุขภายนอกได้มาก็ขาดทุน สุขภายในไม่สูญย์บุญส่งนำ ปล่อยวางเถอะความเหงารอยร้าวราน ปล่อยวางเถอะพันธนาการอย่าตอกย้ำ ปล่อยวางเถอะโซ่ตรวนที่จองจำ ปล่อยวางเถอะช้ำและกลุ้ม...ที่สุมใจ
1908
16
0
หน้าส่วนตัว
