พิมญดา
ดอกกุหลาบบนโต๊ะอยากโล๊ะทิ้ง
มันแห้งอิงแจกันกว่าวันไหน
รอเบอร์โทรคนเหงาเฝ้าห่วงใย
สัญญาณในมือถือ..สื่อเงียบงัน
อยากจะงอนค้อนใส่โทรศัพท์
แต่ก็จับหน้าจอรอเบอร์นั้น
ไม่มีเสียงห่วงหามารำพัน
คิดถึงกันบ้างไหมใจคนดี
หรือลืมแล้วตำแหน่งมอบตอบใจภักคิ์
เรียกที่รักเรื่อยมาพาสุขขี
เสียงตามสายหายไปไม่เห็นมี
โทรหน่อยซี!คิดถึงมากอยากได้ยิน
อย่าปล่อยให้คนเหงาเฝ้าจดจ่อ
น้ำตาคลอต่อสายหมายถวิท
ฝนที่ตกล้นใจไหลร่วงริน
เหมือนจะสิ้นรักแล้ง..แห้งเหี่ยวทรวง
หากสัญญาณไม่ดีมีตู้หยอด
หรือมัวพลอดรักใครไม่ห่วงหวง
ปล่อยรักหายสายเสียงเพียงลมลวง
เวลาล่วงเลยผ่าน..สัญญาณใจ
1961
25
0
หน้าส่วนตัว
