แม่น้ำอันเวิ้งว้าง เจ้าเคว้งคว้างอย่างข้าไหม ไหลเอื่อยเหมือนหัวใจ คราวสิ้นไร้ซึ่งเรี่ยวแรง เคยไหมที่ท้อแท้ หรืออ่อนแอไม่เข้มแข็ง เหนื่อยล้าฤากล้าแกร่ง ยามซัดแหล่งแก่งหินคม ส่วนข้าในยามนี้ ท้อเต็มทีมิอาจข่ม แรงรุกแห่งทุกข์ตรม กระหน่ำถมจมวังวน ปล่อยใจกับสายน้ำ ลอยล่องตามกระแสชล หวังน้ำดับทุกข์ทน ดับร้อนรนที่เกาะกิน วันหนึ่งคงถึงฝั่ง แม้ความหวังรวยระริน ชุบฟื้นคืนชีวิน ก่อนด่าวดิ้นดับสิ้นใจ ๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐