ภาพรางเลือน ไหวไหว ใกล้ขอบฟ้า เราสองคน โบกมือลา นภาสวย เก็บดอกไม้ เป่าเกสร อ่อนระรวย ระยับด้วย แสงสาดส่อง เมื่อต้องลม ผีเสื้อกราย สยายปีก หลีกรำฟ้อน หมู่ภมร เริงร่า พาสุขสม วูบวูบไหว บินไป ได้ชื่นชม โลกใบกลม ใบนี้ ตระการตา ไม่อาจลืม คืนวัน เช่นนั้นได้ ชื่นหัวใจ ชื่นรัก เป็นหนักหนา ครั้นเมื่อยาม สิ้นแสง แห่งศรัทธา นองน้ำตา ....ปิ่มว่า....จะขาดใจ........ ใจขาด....***....แทบขาดใจ
1509
6
0
หน้าส่วนตัว
