ปากกาดอกไม้(2)
ขอขอบพระคุณผู้ที่มาเยี่ยมชมผลงานผมที่ผ่านมานะครับ
ไม่ว่าจะเป็นคุณอัลมิตรา แก้วประเสริฐ ผู้หญิงไร้เงาและอีกบางท่าน แม้คนจะเยี่ยมชมน้อยแต่ก็ยังพอมีแรงใจที่จะก้าวต่อไปได้ครับ^^
ครั้นแต่ก่อน ค่อนแต่เก่า เรายังเด็ก
เรายังเล็ก เด็กนัก เป็นหนักหนา
มีนิทาน กาลเก่า เล่าต่อมา
ถึงจันทรา ลวงกระต่าย ให้หมายจันทร์
ยามหญ้าพริ้ว ปลิวตามลม น่าชมนัก
มิเหมือนรัก หักลงแล้ แค่เพียงฝัน
ใยจันทรา มาล่วง ลวงรักกัน
ปล่อยให้ฉัน นั้นไร้คู่ อยู่เดียวดาย
กระต่าย
ถึงพระจันทร์ ผู้กระจ่าง อยู่กลางฟ้า
นี่ตัวข้า นายกระต่าย ผู้ต้อยต่ำ
เมียงสายตา มองฟ้า ราตรีค่ำ
แล้วคอยย้ำ พร่ำว่าฉัน
1228
4
0
หน้าส่วนตัว
