ฉันยังชอบบทกวี..วลีฝัน มิเดียดฉันท์บทใดๆในใต้หล้า กวีเศร้าบทเก่าเก่ายังคุ้นตา ยังเพ้อครวญซึ้งค่าในถ้อยคำ ทำไมเหวย..ทำไมวะ..ชะ..กวี เพียงเกี้ยวพาราสีหรือเพ้อพร่ำ ร้อยเรียงรักกลั่นผสานเป็นน้ำคำ กลับย้อนยอกตอกตำใจกวี กวีแสร้งหยิบอากาศมาวาดฝัน แกล้งเฉไฉวาดตะวันให้ส่องสี หลอกบุหลันคืนเพ็ญทุกราตรี นี่หละนะ วิญญาณกวีที่ว่ากัน ใครช่างสรรค์ปั้นแต่งบทกวี ใครสอนส่วน..ผสมนี้ ..วลีฝัน.. ใครทำฉันเชื่อใน..วลีมั่น หรือฉันนั้นรักคนร้อยถ้อยกวี