ไหมแก้วสีฟ้าคราม
รวงข้าวเรียวเขียวอ่อนซ้อนพวงห้อย
ชูช่อย้อยคอยเคียวเกี่ยวสนอง
เหลืองขอบฟ้าลับตาพาเรืองรอง
ทอทาบทองจรุงใจใต้แสงจันทร์
เสียงแผ่วพลิ้วหวิวไหวไล้ซังข้าว
อ่อนโรยร้าวรวงรอทุ่งทอฝัน
พร่ำรวงบ่นเหลือทนจนนิรันดร์
ทนฝ่าฟันชาวนาหน้าสู้ดิน
แสนเหนื่อยยากตรากตรำกรำงานหนัก
ทั้งดำปักหว่านไถใจดั่งหิน
หลังสู้ฟ้าหน้าแดดเผาเศร้าชีวิน
แต่หนี้สินทวีทบจบไม่ลง
ฟังเสียงขลุ่ยซังข้าวแสนเศร้าสร้อย
หวลละห้อยน้อยใจใยลวงหลง
ข้าวมีค่าชาวนาจนชวนงวยงง
รัฐโปรดจงหันดูอุ้มชูชาวนา
................................................
ที่มาของภาพ http ://www.oknation.net/blo