ชีวินมธุรา
รุ่งอรุณ เบิกฟ้า ตะวันส่อง
เสียงนกร้อง เจื้อยแจ้ว แว่วขับขาน
ไหลเอื่อยเอื่อย ฉ่ำเย็น สายลำธาร
ลมพัดผ่าน โบกโบย สะท้านกาย
กระท่อมน้อย แฝงกาย ในไพรกว้าง
ปลูกท่ามกลาง แมกไม้ มากหลากหลาย
ทั้งเครือเถาว์ พฤกษาหอม ล้อมเรียงราย
ธารน้ำใส ไม่ไกล ยินสำเนียง
ภายในนั้น มีความรัก ความอบอุ่น
สุขสมบูรณ์ พร้อมพรั่ง มั่นคงเที่ยง
อิงอาศัย ผ่อนกาย ด้วยคู่เคียง
หลบหลีกเลี่ยง ความวุ่นวาย ในเมืองกรุง
ชายหนุ่มเหน้า ร่างกำยำ ดูล่ำสัน
ร่างคงมั่น หน้าคม กายใหญ่สูง
นั่งหน้าลาน กลิ่นดอกหอม รวยจรุง
สองตามุ่ง เขม้นมอง สู่หนทาง
หญิงนารี ร่างงาม ค่อยเยื้องย่าง
โฉมสอางค์