ดื่มด่ำแสงเงาเคล้าความมืด ดึกดื่นกับความคิดกลบความฝัน ใต้ราวฟ้าคืนนี้อับแสงจันทร์ ม่านหมู่เมฆมาปิดกั้นแสงหมู่ดาว ในห้วงใจมิวายยังคิด ถึงคนใกล้ชิดใจใฝ่เสน่ห์หา แม้เงามืดแห่งแสงของจันทรา มิอาจห้ามจิตใจข้าฯ.ยามรำพึง ในใจตราตรึงเสมอมั่น เหนี่ยวยึดความสัมพันธ์แห่งเราสอง เพียงเงาฝันสองเราเฝ้าหมายปอง แต่ความจริงสอดคล้อง..ผูกบ่วงใจ ให้ดอกไม้แห่งสองเรา ชูไสว แม้ลมต้องแกว่งไกวอย่าไหวสั่น โลกกว้างใหญ่ยากหยั่งก้าวตามทัน เพียงเธอ-ฉันเข้าใจกันเท่านั้นพอ
1028
1
0
หน้าส่วนตัว
