เรไร
๏..เจ้าจัก จำพ่อ ได้ไหม
หากเราได้ พบกันบน สรวงสวรรค์
เจ้าจักลืม สิ้นไหม ในผูกพัน
ในคืนวัน อบอุ่น ที่คุ้นเคย
เจ้าจัก เหมือนกัน หรือเปล่า
กับความเศร้า ยามพลัดพราก ยากเปิดเผย
ฤๅ เจ้าสิ้น รู้สึก มินึกเลย
ฤา นิ่งเฉย สับสน บนวิมาน
พ่อจัก ท้อแท้ แพ้พ่าย
สิ้นสลาย หรือทายท้า อย่างกล้าหาญ
ยอมอดทน แม้ว่า นานแสนนาน
กี่กัปกาล คอยเฝ้า สู่ดาวดึงส์
ฤๅ เจ้า นิ่งงัน นั้นหรือ
หากยื่นมือ แทนหัวใจ พ่อไปถึง
แทนความหมาย ในอุรา ที่ตราตรึง
ห้วงคำนึง ที่หวง และห่วงใย
เจ้าจัก ช่วยพ่อ พลิกฟื้น
แรงหยัดยืน สู้แพ้พ่าย จะได้ไหม
รอพบกัน บนฟ้า สุราลัย
ชาติภพใหม่ จุติ บนดุสิตา
สักวัน พ่อคง ได้พ