สำนึกรู้ดูออกอย่าหลอกกัน เหมือนมีฉากขวางกั้นไม่เหมือนก่อน แม้แสดงทีท่าอาลัยอาวรณ์ ทุกบทตอนดั่งทุกข์เริ่มสุกงอม เมื่อสิ้นเยื่อขาดใยใจแปรเปลี่ยน ความสัมพันธ์เคยเพียรทนุถนอม ต้องพังภินทร์สิ้นรักภักดิ์ปนปลอม จึงยินยอมลืมหลังสิ้นทั้งปวง ไปเถิดไปให้พ้นคนใจดำ ปล่อยฉันก้าวลึกถลำช้ำอย่าห่วง จะบากเคราะห์เจาะกรรมตามแต่ดวง น้ำตาล่วงจะครวญคร่ำช้ำคนเดียว ไม่ต้องการคำปลอบประโลมหลอน ลืมเรื่องรักเก่าก่อนตอนข้องเกี่ยว รับสถาพรักสลายเมื่อคลายเกลียว ยอมเปล่าเปลี่ยวจนตายอย่าหมายคืน