และเราก็เหินห่างอย่างที่เห็น ไม่จำเป็นต้องหลบเมื่อพบหน้า แม้พบกันก็ไม่มองด้วยสองตา ความศรัทธาเคยให้ก็ไม่มี ฉันก็คล้ายคนไกลไม่รู้จัก จะทานทักเธอไปก็ใช่ที่ ในเมื่อคนอยู่ใกล้ไม่ใยดี พอกันทีท่เราจะเข้าใจ ตกเย็นเข้า - เช้าออก ผ่านตรอกบ้าน เพียงแค่ผ่านเฉยๆไม่เคยหัน เหมือนมีป้ายปักบอก ตรอกนี้ตัน จึงผ่านมันไม่เลี้ยวมาเหลียวแล
815
1
0
หน้าส่วนตัว
