เริ่มจะสอนหัวใจให้ยอมรับ เริ่มขยับจิตใจให้รู้เห็น ยังไม่สายเกินทีที่จะเป็น แม้แสนเข็ญที่พลัดพรากจากกันไกล วันนี้แล้วที่ใจไม่เคยสู้ ต้องมารู้ความจริงกริ่งเกรงไหม ว่าต้องเลิกฝันหาเถอะนะใจ ต้องฝึกให้ลืมเขาเฉาอารมณ์ ความทรงจำเก่าๆเฝ้าหลอกหลอน ต้องหยุดย้อนวันเก่าเราสุขสม ต้องหันหลังให้แน่แม้เศร้าตรม ถึงขื่นขมระทมช้ำต้องทำใจ ลืมอดีตที่กีดขวางทางภายหน้า แล้วค่อยกล้าก้าวข้ามสายน้ำใหม่ ด้วยพรุ่งนี้ยังมีที่จะไป ต้องเดินใหม่ก้าวไกลด้วยใจเรา