แดดเช้า
ฝนความรักกระหน่ำลงน่าสงสัย
ความเป็นไปมากมายคล้ายคิดฝัน
คลื่นคิดถึงซึ้งซ่านพล่านผูกพัน
แล้วแปรผันเป็นสายน้ำฉ่ำภายใน
ปรายฝนตกหนักหนาคราคืนค่ำ
ใจเริ่มช้ำเพราะเพ้อละเมอไห้
คลื่นหวั่นหวาดสาดกระแทกชำแรกใจ
สะเทือนไหวสะบักสะบอมตรอมระบม
คลื่นลมแรงเหลือเกิน นะ คืนฝน
ความรักหนักเกินทนวนขื่นขม
ยังคงคอยคนไกลไหวอารมณ์
ท้อระทมเจ็บลึกรู้สึกร้าว
ฝนยิ่งหนักรักยิ่งแน่นเจ็บแทนที่
น้ำตาปรี่ระบายคล้ายเหน็บหนาว
ผ่านคืนฝนทนทุกข์ทุกเรื่องราว
ฉากทรงจำยืดยาวราววกวน
อยากให้หยาดน้ำโปรยเพียงโชยผ่าน
อย่าร่วงนานหนักหนาเลยนะฝน
รักที่รอท้อนักมักมืดมน
ขอเพียงทนฝนผ่านพอ ... คืนรอคอย.