อนิจจาอารมณ์ระทมหนัก แค่ที่พักพิงใจยากใฝ่หา ด้วยมนต์ดำทำได้ให้เวทนา ต้องโศกากล้ำกลืนฝืนทุกข์ทน อย่าซึมเศร้าเหงาใจให้เขาเห็น จงเยือกเย็นยิ้มได้ในทุกหน โลกใบนี้มีอะไรให้ผจญ เกิดเป็นคนควรสู้ทนอยู่ไป หากเหนื่อยนักพักก่อนผ่อนความคิด สงบจิตจนสบายกายสดใส ณ ที่นี้มีรักพิทักษ์ใจ เชิญพักได้ทุกเดือนอย่าเลือนลา จะปกป้องผองภัยมิให้ผ่าน ถึงพักนานเนิ่นไปไม่ถือสา เพียงเธอสุขทุกข์หายคลายโศกา ปรารถนาน้องรักได้พักพิง แด่ Sun เจ้าของบทกวี อ่าว อารมณ์ 30 มีนาคม 2548