ถ้าความคิดถึงคือกระแสจิต วันนี้เธอคงไม่ได้คิดถึงฉัน จึงไม่ได้รู้สึกทรมานเหมือนทุกวัน หัวใจที่เคยไหวสั่นเริ่มนิ่งลง ฉันออกมาสูดอากาศในยามเช้า ลบลืมความเศร้าและความหลง หัวใจในวันนี้อาจยังไม่มั่นคง อีกไม่นานคงปลงและจะไม่หลงอีกต่อไป หยุดแบ่งใจให้กับธรรมชาติ นั่งมองภาพวาดของวันใหม่ แสงตะวันเรืองรองที่ขอบฟ้าไกล นกร้องปลอบใจให้รอวันใหม่ที่ใกล้เข้ามา วันที่ฉันจะลืมเรื่องทุกสิ่ง ละทิ้งความเศร้าเพื่อก้าวไปข้างหน้า ไม่มีให้เห็นร่องรอยของหยาดน้ำตา และหยุดความปวดปร่าของหัวใจ....
1162
4
0
หน้าส่วนตัว
