อย่ากลับมานะถ้าเธอไปแล้ว สิ้นวี่แววหวลหาคราที่เหงา จากกันแล้วไม่เหลือเผื่อถึงเงา ของคนเศร้าเหงาจิตที่ติดทรวง ห้วงราตรีที่เห็นเป็นคืนนี้ หลับฝันดีมิคิดสิทธิห่วงหวง เลิกกันแล้วแคล้วคลาดขาดคนควง หมดฝันลวงปวงฝันดีที่ทุกคืน ตื่นขึ้นมาแค่เหงาเราไม่สน ไร้ซึ่งคนมาปลุกลุกเจอเขา ต่อแต่นี้ที่เห็นเป็นแค่เรา ถึงจะเหงาไม่สนทนสู้อยู่สบาย