ฉันเหงา อ้างว้าง เปล่าเปลี่ยว ฉันเดินอยู่ คนเดียว ที่เมืองกว้าง ผู้คน มากมาย แต่เลือนลาง ดังเมืองร้าง ซึ่งมากมาย เหล่าผู้คน ทางนั้นมี ก็ยังมี คนซื้อของ ทางนี้มี คนจับจอง ท้องถนน เปล่าผู้คน มากมาย อยู่ปะปน แต่เหมือนอยู่ เพียงคนเดียว ตลอดมา ห้องข้างๆ ใครหว่า ฉันไม่รู้ มีคนอยู่ หรือเปล่า ไม่ถามหา อยู่ในลิฟต์ ฉันก็เห็น มีคนมา ถึงเวลา ลิฟต์เปิด ก็หายไป ในเมืองใหญ่ ต่างคน ก็ต่างอยู่ ไม่รับรู้ ไม่สนใจ คนไหนไหน ความสัมพันธ์ มีอยู่ชั่ว อึดใจ แล้วหายไป ให้อ้างว้าง กลางฝูงชน