อดีตกาลลาลับดับลงแล้ว ดวงดอกแก้วโปรยปรายกรายสู่หล้า ไขว่คว้าฝันวันเลยผ่านกับกาลเวลา ดั่งมายาพันธนาจิตนิจนิรันดร์ นาทีนี้ดูสรรพสิ่งที่รายล้อม หอมแสนหอมพะยอมไพรชูช่อฝัน ปลอบประโลมใจซึ้งค่าทิวาวัน ในอ้อมขวัญในอ้อมภักดิ์สลักจำ เก็บความงามความดีในรู้สึก ล้ำลึกบทเรียนโลกย์โศกเช้าค่ำ ปิติเกษมเอมอิ่มได้พบธรรม ให้น้อมนำจิตตนพ้นวัฏฏ์วน หอมเอยหอมดอกศีล ณ กลางใจ สว่างมาสว่างไปสร้างกุศล เจริญสติสงบงามบารมีดล ดวงกมลกระจ่างชัดดั่งรัตนมณี....!