กระดาษกาว
เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดา - ธรรมดา
คนที่เธออาจมองว่าไร้ค่าไม่มีความหมาย
คนที่เธอเคยเปรียบว่าเป็นเหมือนดอกไม้ริมทางที่มีอยู่เรียงราย
เป็นคนสุดท้ายที่เธออยากจะพบเจอ
เข้าใจล่ะ ...ฉันคงน่ารังเกียจ
และคงไม่มีโอกาสได้เข้าไปเบียดเสียดในหัวใจของคนที่แอบมองเสมอ เสมอ
ไม่มีวัน ไม่มีทางจะได้พูดคำว่า .. ฉันรักเธอ
ทำได้แค่ยืนพร่ำเพ้อ.. ยืนคิดถึงเธออย่างทุก - ทุกที
ไม่เป็นไรหรอก ฉันไม่เป็นไร..
ไม่ต้องใส่ใจ .. ทำอย่างที่เธอเคยทำกับฉันคนนี้
ไม่ต้องหันมา .. ไม่ต้องมองหยาดน้ำตาใส - ใส ..ที่มันรินไหลอยู่ทุกวินาที
ปล่อยคนไม่มีค่าอย่างฉันไว้ที่นี่ .. แล้วเดินกลับไปสักที...กลับไปอยู่บนฟ้า..
** ฟ้าที่
862
7
0
หน้าส่วนตัว
