คนกุลา
..............
พระอาทิตย์ทรงกลดจรดเหลี่ยมเขา
ไม้ทอดเงาเหงาร่างอย่างเงียบเฉย
ทุกทางเท้าราวห่วงก่อนล่วงเลย
สงครามเอยรุกลามจนคล้ามใจ
ตั้งบังเกอร์เสมอหลังบังกระสุน
แค้นคุกรุ่นเคยงามก็หวามไหว
เสียงระเบิดเกิดตามลามทั่วไป
โชติเปลวไฟไหม้ขวัญอันลางเลือน
รั้วกั้นกางทางผ่านทุกย่านถิ่น
น้ำตารินเลือดพร่างทุกทางเถื่อน
การรบราฆ่าฟันผ่านปีเดือน
มาย้ำเตือนความตายได้ทุกคราว
เสียงนกร้องก้องไพรคล้ายมาบอก
ฤๅลวงหลอกหลอนความยามทุกข์ร้าว
กลบนัยตาพร่าแดงสบแสงดาว
ยังหม่นพราวหนาวใจในคืนวัน
ควันไฟลอยอ้อยอิ่งทิ้งทิวไม้
ละอองไออวลเอื้อมิเหลือฝัน
ไหลเบาบางจางเจือเรื่อหมอกควัน
เสียดายครั
1545
9
0
หน้าส่วนตัว
