พี่ดอกแก้ว
เหมือนหมอกควันอันหนาคราโรยแสง
ไม่จะแจ้งทิศทางสร้างสงสัย
คล้ายจะรู้คล้ายจะเห็นสิ่งเป็นภัย
แต่กลับเดินเข้าใกล้อย่างหลงทาง
เหมือนจะคว้าจะไขว่เอื้อมได้ถึง
กลับรำพึงถอดใจให้หม่นหมาง
เพียงแค่เอื้อมอีกหน่อยค่อยจับวาง
กลับถอยห่างไม่กล้าน่าเสียดาย
เหมือนจะเป็นของจริงสิ่งสร้างสรรค์
สองมือปั้นผลงานตามมุ่งหมาย
พลันเกียจคร้านวางมืออย่างง่ายดาย
ขาดเพียงลายบางเส้นจะเห็นงาน
เหมือนจะดีมีแต่ความราบรื่น
สุขสดชื่นปรากฏทุกสถาน
พลันฟ้าฝนหล่นพร่างร้างทัดทาน
ความชื่นบานชุ่มโชกกลับโศกใจ
เหมือนจะลิขิตได้ในชีวิต
ดุจมีฤทธิ์เก่งกล้าน่าเลื่อมใส
เพียงภายนอกหลอกภาพฉาบกลิ่นไอ
ไม่ม
2408
21
0
หน้าส่วนตัว
