หนึ่งชีวิตที่เริ่มต้น .. เหมือนกับฝนชะดอกให้สดใส ภุมรินเกาะเกี่ยวเวียนผ่านไป ผลิดอกใบแตกหน่อให้งดงาม หนึ่งชีวิตเมื่อวันผ่าน .. ต่างมีฝันจุดหมายที่วาดไว้ แดดอ่อนอ่อนรวยรินชูกิ่งใบ บางต้นไกลบางต้นใกล้ตามวิถีทาง หนึ่งชีวิตเมื่ออ่อนล้า .. สายลมพาความเย็นเป็นเพื่อนเหงา บนท้องฟ้าสายรุ้งที่ทอดยาว เมฆขาวขาวเตือนให้รู้สิ่งต่อไป หนึ่งชีวิตที่ปลายทาง .. ความอ้างว้างเหน็บหนาวเวียนมาหา แห้งโรยร่วงหล่นไปตามเวลา จะเหลือค่าก็แค่ซากอยู่ในดิน..นิจนิรันดร์
1291
0
0
หน้าส่วนตัว
