จากมานานบ้านไกลใจคิดถึง ห้วงคำนึงไออุ่นกรุ่นท้องทุ่ง อยากแนบซบไอดินกลิ่นจรุง ยังหอมฟุ้งตรึงจิตคิดคะนึง อัสดงคล้อยต่ำย่ำราตรี เธอคนดีรู้ใหมใจคิดถึง คืนหนาวเหน็บปวดร้าวเฝ้ารำพึง แสนคำนึงบ้านนาคราจากไกล ผ่านร้อนหนาวกี่คราวราวร้อนรุ่ม มรสุมขวางหน้าหาหวั่นไหว มีแรงสู้ด้วยฝันกำลังใจ เพื่อกับไปถมทุกข์เป็นสุขแทน ไม่จำเป็นหรอกหนาสัญญามั่น แม้คืนวันหมุนเวียนไม่เปลี่ยนแผน สิ่งอื่นใดบ้านน้อยด้อยขาดแคลน จะทดแทนคืนแคว้นแดนบ้านนา