เฝ้าทดท้อรอเรื่อยจนเหนื่อยรัก จำพิงพักหักใจซ่อนใต้หมอน เก็บแรงล้ากล้าลุ้นเป็นทุนรอน เขียนบทกลอนอ่อนใจข้างในครวญ บ้านหลังน้อยคอยเธอยังเพ้ออยู่ นอกชานหรูดูดาวเรื่องราวล้วน ทำไมถึงจู่จู่...ไม่คู่ควร? เคยรันจวนชวนใจ..ใยจืดจาง ยามอ่อนล้าค่าเคียงเกินเอียงหัน หมดแรงฝันวันเอ่ยที่เคยอ้าง คงไม่รอ.........พอรู้ดูเลือนลาง คนละทางแล้วโชคดี..นะ..ที่..รัก..
859
2
0
หน้าส่วนตัว
