เจ้าหญิงแห่งกาลเวลาฯ
ฉันรักเธอมากแค่ไหนใครๆก็รู้ แสนหดหู่เมื่อคิดไปให้โหยหา ฉันให้เธอทุกสิ่งแม้ชีวา แต่ที่ได้กลับคืนมาแม้แต่หมาก็ไม่มอง เธอหลอกฉันหลอกแล้วก็หลอกอีก เป็นสิบๆใจไม่จำยังโหยหา เจ็บทุกครั้งที่ในใจคิดขึ้นมา ทำไมหนาคนอย่างเธอถึงเซ่อสิ้นดี ฉันให้เธอให้ๆไม่เคยคิดแม้สักนิดก็ไม่เคยเผยปากว่า พวกเพื่อนพ้องของเธอก็เคยได้เจอมา แต่หมดค่าเมื่อเธอหา
ว่าฉันนั้นมันไม่ดี.... คนอย่างเธออีกกี่ชาติถึงจะพบหรือประสพหญิงอย่างฉันนั้นไม่หวั่นผวา เพราะฉันรู้อยู่เต็มอกแน่นใจในอุรา
ธรรมชาติสร้างเธอมาแบบบ้าๆบอๆ จะเป็นชายก็ไม่เป็นเช่นอย่างเขา แล้วทำเอาสาวๆเขาเฝ้าใฝ่หา