ยอมทิ้งตัวสู่หุบเหวอันไร้ก้น ยอมทิ้งตนจากความสุขอันหรูหรา เปลี่ยนชีวิตเป็นชาวบ้านธรรมดา อยู่กลางป่าชื่อว่า ฝนโปรยไพร ณ คืนหนึ่งเป็นดั่งคืนจันทร์ฉาย ฟ้าสว่างวางวายแลสดใส ลมเย็นๆพัดเอื่อยๆเรื่อยๆไป ชาวหมู่บ้านสาวเท้าก้าวไปในกลางลาน
1041
3
0
หน้าส่วนตัว
