ราชิกา
รวงข้าวเหลือง เรืองรอง สีทองทาบ
อิ่มเอิบอาบ เรื่อเรือง เหลืองสดใส
ข้าวออกรวง สีทอง ผ่องอำไพ
ระบัดใบ พริ้วพร่าง กลางท้องนา
ข้าวรวงลีบ ชูช่อ ล้อลมหนาว
เด่นสกาว แข่งตะวัน ฉันแหละหนา
หยิ่งทะนง ศักดิ์ศรี คอยบีฑา
อนิจจา จึงต้องฝืน ยืนต้นตาย
เปรียบดั่งคน รู้น้อย ด้อยศึกษา
อวดศักดา มากรู้ อยู่ไม่หาย
มีทิฐิ ท่วมท้น ล้นใจกาย
ต้องเดียวดาย อ้างว้าง ร้างคนมอง
ข้าวรวงเต็ม อ่อนน้อม ค้อมสู่หล้า
ทอดกายา โน้มต่ำไว้ ให้ทั้งผอง
หากคุณค่า มากล้น ชนใฝ่ปอง
พร้อมประคอง ประโยชน์แท้ แก่ทุกคน
เปรียบคนดี ที่เก่งกล้า และสามารถ
ชาญฉลาด การงาน ในทุกหน
ยิ่งอ่อนน้อ