รุ่งอรุณ กรุ่นกลิ่น ดินระอุ หมอกควันครุ กรุกรุ่น อุ่นเนื้อหนัง เจ้านกน้อย จ้อยแจ้ว แว่วชวนฟัง จำจากรัง สั่งลูกลา ออกหากิน เปรียบมนุษย์ สุดยากจน กังวลหนัก ไขว่คว้าอยาก จักต้องได้ หมายทรัพย์สิน เพียงกายา วาจาใจ ไว้หากิน แม้นต้องบิน ผินพราก จากรวงรัง ตะวันลับ วับวาว ดาวพราวแสง ลมหนาวแรง แข่งโบยบิน มิสิ้นหวัง หากินมื้อ อดมื้อ คือประทัง ให้ชีพยัง ยั้งอยู่ พอสู้ไป ตะวันลับ วับวาว ดาวพราวแสง อ่อนระโหย โรยแรง แห่งความหวัง กลับสู่บ้าน สานใจ ไร้เกลียดชัง พลันเหนื่อยจาง พร้อมสร้างฝัน วันต่อไป...
2244
3
1
หน้าส่วนตัว
