ข่ายฟ้า
๏ ตะโกนถามดวงดาวบนราวฟ้า
ดาวเฮ้ยพบแก้วตาของข้าไหม
ย้อนอดีตกาลที่ผ่านไป
คนเดนใจทั้งคู่ชอบดูดาว
เพลาผ่านนานลืมความปลื้มหมด
เหลือเพียงรอยรันทดให้สืบสาว
ได้ยินบ้างบางครั้งกับข่าวคราว
บอกเรื่องราวเล่าลือไม่เจอตัว
ดาวบอกข้าต้องเฉลยไม่เคยเห็น
ถามเป็นวรรคเป็นเวรน่าปวดหัว
ความอยากของพวกเอ็งช่างน่ากลัว
รักหรือมั่วชั่วหรือดีตอบทีเอ็ง
ไม่รู้คนหรือดาวกันแน่บ้า
ดันพูดจารู้เรื่องกันเหมาะเหม็ง
แต่ท้ายสุดเป็นคนที่เส็งเคร็ง
ทำเป็นเก่งกลบเกลื่อนคุยกับดาว
เพราะปกปิดจิตซ่อนใต้สำนึก
ความรู้สึกหวั่นไหวเรื่องอื้อฉาว
อยากจะลืมปลดเปลื้องกับเรื่องราว
จึงอยู่ไกลฟังแต่ข่าวจนชาชิน
หน้าส่วนตัว
1366
2
0
