สนธยา
ฉันเคยหวัง.....ฉันเคยรอ
รอ..วันที่ได้เจอ
แต่ความรัก....ความหวัง
และความฝัน...ของฉัน
ฝากไว้ให้..เธอทำลาย.
................................
ฉันเหงา...ฉันเศร้า....ฉันร้องให้
ขอเพียงใครสักคนคอยปลอบโยน
เธอหายไป..ไปไหนไม่เคยรู้
ฉันจึงอยู่แบบเหงาๆ เพียงลำพัง
....................................
ถึงวันนี้..ใจฉันเริ่มหายดี
ฉันกำลังจะหลุดพ้นความเหงาเหล่านี้
เธอกลับมา..และบอกฉันว่า
กลับมาเหมือนเดิมได้ไหม...
เขาไม่เหลือใครอีกแล้ว..นอกจากฉัน..
ได้โปรดไปแล้ว...อย่ากลับมา
เมื่อตอนฉันเหงา..ฉันเศร้า..ฉันร้องให้
ไม่มีใครสักคนคอยปลอบโยน
อย่าให้ฉันต้องเจ็บมากไปกว่านี้อีกเลย
พอเถอะ....ถ้า
1277
4
0
หน้าส่วนตัว
