ผืนผ้าดำค่ำนี้มีดาวแต้ม ประกายแซมแจ่มฟ้านภาพร่าง ดาวดวงใสใดหรือคือใจนาง อย่าอำพรางกลางใจในตัวเรา คิดนะคิดติดตรึงถึงเธออยู่ อยากให้รู้ผู้แพ้แก่ความเหงา วันเธอจากพรากไปไม่เห็นเงา ได้แต่เฝ้าดาวเดิมเติมคราวนั้น เคยได้เคียงคู่กันในวันก่อน เธออาทรอ้อนออดกอดตัวฉัน ความรู้สึกดีดีมีต่อกัน วอนพระจันทร์เป็นพยานการสัญญา ถึงวันนี้มีอะไรไว้ปลุกปลอบ เธอผู้มอบความผิดปริศนา ฉันก็คิดผิดอันใดตลอดมา วอนบอกฟ้าว่าทุกวันฉันรักเธอ