แก้วประเสริฐ
สวรรค์ฝันสล้าง
โอ้สวรรค์รักเอยเฝ้าเคยฝัน
สุดเสกสรรสิ่งตระการอันผ่องใส
ใจนี้หนอคลอไว้ในสิ่งไฉไล
บรรเจิดใจใยรักเฝ้าภักดิ์ดี
เสมือนคลายสลายสิ้นจินต์จากห้วง
ดุจคล้ายบ่วงคลี่คลายมลายศักดิ์ศรี
เสื่อมสิ้นแล้วแนวถวิลสิ้นปราณี
ดั่งกวีสิ้นอักษรามาร้อยเรียง
โลมเร้าจิตคิดเศร้ายิ่งเฝ้าหมอง
โลกทั้งผองเสมือนดับไปกับเสียง
ที่เคยเว้าเพน้าพรอดสอดกายเคียง
เหลือแต่เพียงจำเรียงเคล้าเศร้าใจ
หรือจะเป็นบัญชาสวรรค์ลิขิต
สิ่งตรึงจิตสิ้นสูญอาดูรผ่องใส
แปลบปลาบหวิวพลิ้วล่วงเข้าทรวงใน
โฉมไฉไลไร้สิ้นจินต์เมตตา
ชาตินี้หนอขอจารึกผนึกจิต
หน้าส่วนตัว
1915
5
0
