๏ ก่อนเคยรักปักใจให้รักก่อน หมายเชยซ้อนสมสู่เป็นคู่หมาย วายชีพด้วยม้วยข้างยามวางวาย ไยกลับกลายแผกผินสิ้นเยื่อใย โธ่เดือนเหงาดาวหม่นทนทุกข์โธ่ ไฉนโอ้อกร้อนผ่อนไฉน ใดใดหมายคล้ายแกล้งแปลงใดใด คงเปลี่ยนไปแปรผันไม่มั่นคง อย่าวาดหวังตั้งมั่นนั้นว่าอย่า หลงชะล่าจะมีใจให้ลุ่มหลง ปลงเถอะนะอย่าพ้อขอให้ปลง เวรกรรมส่งจึงช้ำเพราะกรรมเวร ๚