..๏ มีชีวิตน่าอนาถเพราะขาดคู่ แสนหดหู่เสียจริงโดนทิ้งขว้าง รักของเราอับจนไร้หนทาง สุดเคว้งคว้างสับสนเดินคนเดียว ด้วยไม่เคยโศกศัลย์อย่างวันนี้ เพราะมากมีคนเอาใจไม่โดดเดี่ยว ฤๅเรานั้นเลือกมากเลือกยากเชียว จึงไม่เหลือเศษเสี้ยวคนเหลียวแล หน้าหนาวนี้หนุ่มสาวเคลียเคล้าอ้อน หนุนแขนนอนอุ่นไอได้เผื่อแผ่ ต่างกับเราจ่มเศร้าเหงาดวงแด หนาวแทบแย่ไร้คู่อยู่เดียวดาย แม้นผ่านหนาวกี่ครั้งทุกข์ยังหนัก เพราะขาดรักกูลเกื้อเจือหนาวหาย ต้องกล้ำกลืนลำพังซังกะตาย ทุรนทุรายโอ้อนาถขาดคู่เคียง ๚ะ๛