น้ำแข็งเปล่า
รอยอดีตเจ็บช้ำจำฝังลึก
ในห้วงความรู้สึกไม่แปรเปลี่ยน
ภาพวันเก่าคงย้อนมาวนเวียน
จากวันเคยพรากเพียรเรียนตำรา
ด้วยความฝันมุ่งมั่นอ่านหนังสือ
พร้อมฝึกปรือวิชาจนแก่กล้า
ปูเส้นทางสู่ฝันไกลลิบตา
ฉันจะขอไขว่คว้ามาครอบครอง
แต่สุดท้ายไปไม่ถึงฝันเคยใฝ่
ไปไม่ถึงเส้นชัยใจหมางหมอง
คงเหลือเพียงเจ็บช้ำน้ำตานอง
ที่หมายปองพลาดไปไม่หวนคืน
ใจชอกช้ำจำเจ็บในวันนั้น
ตามหลอกหลอนทุกคืนวันทั้งหลับตื่น
โอ้ความเศร้าใยยากจะกล้ำกลืน
ข่มตานอนสะอื้นอยู่หลายครา
ถึงวันนี้แม้ผ่านมานานแล้ว
ยังไม่แคล้วจากฝันเคยเสาะหา
จดจำเจ็บทำร้าใจตลอดมา
ย้ำรอยแผลในอุราแต่ครานั้น
ไม่อยากลืมความฝันอันเจ็บปวด
ไม่อยาก
965
6
0
หน้าส่วนตัว
