ครูพิม
ระทางหว่างย่างเดินเนินไศล
กับหัวใจบอบช้ำย้ำใจฝืน
ระทดท้อขอจำทุกค่ำคืน
เมื่อเธอยื่นไมตรี..มีน้ำใจ
เคยเหว่ว้าคราไร้ใครเคียงข้าง
เธอกั้นกางทางเหงาเศร้าหวั่นไหว
คอยปลอบโยนจนช้ำระกำไกล
ความห่วงใย...ไปถึง...ซึ้งใจเคียง
ด้วยสองใจใฝ่ดีเป็นที่ตั้ง
รวมพลังครั้งใดได้ยินเสียง
ปรารถนาสร้างแต่ดีมีพอเพียง
สองเราเคียงประครองใจให้แก่กัน
เถอะเพื่อนเอ๋ยเดือดร้อนใดให้ส่งข่าว
หัวใจสาวพร้อมเคียงร่วมเรียงฝัน
มีทุกข์ร้อนผ่อนคลายหมายแบ่งปัน
เธอและฉันมั่นนักเพื่อนรักเอย
เรามีเราเข้าใจในวันนี้
ทุกข์ที่มีคอยย้ำพร่ำเฉลย
ยินดีรับสดับฟังดังเช่นเคย
ขอเพื่อนเอ่ย..บอกแจ้งแถลงมา
จับมือกันเอาไ
2602
29
0
หน้าส่วนตัว
