ช่อแก้ว
มาบ้านกลอนวอนว่าน่าสงสาร
ใจซมซานอุ่นเหลือเมื่อมีเพื่อน
ขอขอบคุณอุ่นใจในคำเตือน
ไม่ลืมเลือนไมตรีที่ให้มา
ท่านไหมไทยให้สติเมื่อริรัก
ก่องกิกทักด้วยไขมันน่าหรรษา
จึงเต็มใจซบลงตรงอุรา
ดาวระดาให้แรงใจไม่ขอลืม
ถึงดูดดื่มความขมไม่ตรมใจ
ต่อแต่นี้ไม่มีวันฉันจะล้ม
เชอะ..ความตรมหลีกข้าอย่ามาใกล้
ฉันมีเพื่อนเหมือนมีที่คุ้มภัย
ท่านใบคานโคลอนโปรดสอนเถิด
ถ้าหากเกิดรักจริงอย่านิ่งเฉย
อดีตนั้นฉันเป็นเช่นจำเลย
วานเฉลยเอ่ยคำชี้นำทาง
ขอหมอนอิงพิงพักช่วยทักท้วง
หากก้าวล่วงล้ำหน้าอย่าถากถาง
พิมญดาเจ้าขาถ้าปล่อยวาง
คงอ้างว้างว้าเหว่ทุกเวลา
ท่านไหมไทยใจคอจะท้อถอย