ก่อพงษ์
๑
ลูกน้อยในอ้อมแขนเธอร้องจ้า
คงโหยหิวเหนื่อยล้าแล้วเหลือแสน
ขวดนมเปล่าดูดไปได้ลมแทน
ตาเด็กโบ๋ซี่โครงแบนยามหายใจ
ผู้เป็นแม่ก้มขอปากก็ครวญ
เพลงของเธอว่าอย่าด่วนจากไปไหน
โปรดเมตตาบริจาคคนยากไร้
โปรดต่อชีพเติมวัยให้เด็กน้อย
๒
ที่ต่างมุมชานชาลาสถานี
ลายดนตรีของผู้เฒ่าฟังเศร้าสร้อย
สุดสายแนน ลมพัดไผ่ชวนใจลอย
เขายังคอยเมียที่หายมาหลายเพ็ง
ลูกชายวัยสองขวบตาขวาเข
ขาซ้ายเป๋มองเห็นน่วมแผลบวมเป่ง
พ่อกับลูกยังคู่กันขับขานเพลง
หากผู้คนไม่รีบเร่ง คงกราวเกรียว
๓
คนกระเตงลูกน้อยรอคอยรถ
หลายคนเหมือนจะหมดสิ้นแรงเรี่ยว
เหงื่อนั้นโทรมกายาหน้าซีดเซียว
บางคนดูดีทีเดียวทั้งเนื้อตัว
823
8
0
หน้าส่วนตัว
