เพียงสักถ้อยที่ร้อยเรียง ยินสิเสียงกระซิบหวาน หทัยจึงไหวซ่าน และผลิบาน ณ ลานใจ อิ่มรสได้รับรู้ ระรื่นอยู่ประโลมไล้ เหน็บหนาว ณ คราวใด อุ่นไอแนบแอบชิดกัน เหมือนรักจักผลิบาน ช่างหวานล้ำน้ำคำนั้น เสนาะถ้อยร้อยจำนรร ต่อชีวันนิรันดร์ไป ขอให้ทุกหัวใจงดงามเหมือนดอกไม้เมื่อได้น้ำ ด้วยรักและยืนยันเช่นนั้น ชมพูภูคา