ไพร ป่าดง
"จักรอ...นิจนิรันดร์"
คำ ๆ นั้น ถูกส่งผ่านอากาศ
มายังมือถือ สิ้นเสียงเตือน
เมื่อเปิดอ่าน ยิ้ม
แล้วก็ยิ้ม ๆ ยิ้มมากขึ้น
ก่อนหันหน้าออกจากวงสนทนา
แล้วก็ทบทวนใจตน
ทำไมนะ ที่เราถึงมีความสุขจนเปี่ยมล้น
เพราะไม่เคยมีรัก
หรือเพราะไม่เคยได้รับรัก
รักจากผู้ให้ที่จริงใจ
แม้ว่างเปล่า เงาก็ไม่เคยเห็น
ทำไมนะถึงได้รักเขามากขนาดนี้
สิ่งนี้เป็นความหลง หรือความรัก
โอ้รัก...มันมีความสุขได้ขนาดนี้เชียวหรือ
รักที่ว่างเปล่า หวังก็ยังตั้งไม่ได้
รักที่กอดอกเรา แทนกอดเขา
รักที่เขาจูบดินแทนจูบเรา
รักที่เขาห่มไพร แทนห่มใจเรา
รักที่เหงา ๆ ในวันปิติแห่งรัก
ขอบคุณผู้ให้มา
รู้ไหมคุณทำให้ผมร
992
2
0
หน้าส่วนตัว
