แต่ก่อนแต่ไรนั้น ทุกวารวันแสนสุขสม พอท่องภพภิรมย์ ต้องมาตรมอยู่เอกา ไวรัสระบัดพลิ้ว ดั่งปรายปลิวแหล่งโลกหล้า พิษจากฟากมายา มาผลาญพล่าผ่านหน้าจอ เครื่องรวนชวนหวามไหว ให้หวั่นไปกระไรหนอ แก้ไขอย่างไรพอ ชวนให้ท้อระทมใจ นี่หรือคือบทเรียน ใครขีดเขียนฤๅไฉน ระบัดระบาดไกล ด้วยจิตใครใฝ่สามานย์ ป้องกันไม่ประมาท ภัยบำราศทุกสถาน อย่าเที่ยวเกี่ยวเว็บมาร จะร้าวรานทรมา โปรแกรมสิ่งป้องกัน ต้องเพียรหมั่นปรับปรุงหนา ทุกวันนั้นรับมา อย่าชะล่าอุราเริง