sivadee
กวีนิพนธ์ของฉันบันทึก จดจำ เพียงความเคลื่อนไหวน้อยๆ
และวูบวาบของสิ่งที่มากระทบใจฉันอย่างเบาๆ เร่าร้อน รุนแรง
บ่อยครั้งมักเข้าใจผิด
แต่ถ้อยคำเฉกกวีเช่นฉันนั้นเติบโต งอกงามด้วยกิ่งก้านแห่งปัญญา
ผลิดอก เบ่งบาน ร่วงโรย บนต้นไม้ใหญ่ที่รากฝังลึกมาแสนนาน
ความทรงจำยังมีอยู่บนกระดาษสีขาว
ที่อักษรทุกตัวดำรงอยู่อย่างสง่างาม ในท่วงท่าที่ประกาศความจงใจเช่นนั้น
อย่างถ่อมตัวในวัยเยาว์ อย่างตั้งใจในรูปลักษณ์
อย่างแผ่วเบาแต่ปรารถนาความยั่งยืนในเจตจำนง
อย่างไม่หวั่นเกรงสิ่งใด เพราะเสรีนั้นกว้างใหญ่ไร้ขอบเขตยิ่งนัก
และจักดำรงในทรงจำของผู้ส่งสายตามากระทบอย่างบังเอิญในความตั้งใจ
953
3
0
หน้าส่วนตัว
